Reiki is duizenden jaren verborgen gebleven, totdat dhr. Mikaomi Usui het, omstreeks het jaar 1914, herontdekte in Japan.
Dhr. Mikaomi Usui
Over dhr. Mikaomi Usui doen vele verhalen de ronde.
Het is niet duidelijk welke hiervan waar zijn en welke niet.
Daarom probeer ik mij zoveel mogelijk te beperken tot feiten die controleerbaar zijn.
Voor degenen die echter de alternatieve verhalen willen lezen, verwijs ik naar andere websites...
Dhr. Mikaomi Usui werd vermoedelijk geboren op 15 augustus 1865 in Yago.
Een dorpje gelegen in het zuiden van Japan, in het Yamagata-district van de Gifu-prefectuur.
Hij was een zeer warmhartig en beminnelijk persoon, met altijd veel belangstelling voor zijn medemens.
Deze leergierige man beschikte over omvangrijke kennis op het gebied van psychologie, geneeskunde en geloofsleren.
In vele opzichten was hij een schitterend getalenteerde ziel, wat hem wellicht geholpen heeft om Reiki te ontvangen en te begrijpen.
Op een dag trok dhr. Mikaomi Usui zich terug op de berg Kurama om 21 dagen lang te mediteren en te vasten.
De laatste dag ervaarde hij een sterke energie in zich, waar hij sindsdien alles over leerde en wat hij later Reiki noemde.
Allereerst gebruikte hij Reiki voor zichzelf, daarna probeerde hij het bij zijn familie.
Aangezien het bij verschillende kwalen goed aansloeg, besloot hij het ook met vele anderen te delen.
Om Reiki bekend te maken en voor het publiek toegankelijk, opende dhr. Mikaomi Usui een kliniek.
Hij leidde workshops en hield Reiki helingzittingen voor vele mensen.
Deze waren erg populair en werden druk bezocht.
In september 1923 werd de stad Tokyo getroffen door de grote Kanto-aardbeving.
Ongeveer 60% van de stad werd verwoest.
Duizenden mensen kwamen om het leven of waren gewond.
Dhr. Mikaomi Usui zijn hart zat vol verdriet en hij begon in de hele stad talrijke slachtoffers van de aardbeving te behandelen.
Al snel werd zijn kliniek te klein, met als gevolg dat hij in februari 1925 vertrok naar Nakano, om een nieuwe kliniek te bouwen.
Zijn roem verbreidde zich snel over heel Japan.
En hij werd in veel kleine dorpen van het land uitgenodigd.
Bij zijn verblijf in Fukuyama werd hij ziek en stierf op de leeftijd van 61 jaar op 9 maart 1926.
Op dhr. Mikaomi Usui zijn gedenksteen staat geschreven:
Wie ernstig leert en vol overgave aan zichzelf werkt
Om zijn lichaam en zijn geest te verbeteren
En om een beter mens te worden
Is een 'Mens van Grote Geest'
Zij die deze grote geest voor het welzijn van de maatschappij gebruiken
Om vele mensen de juiste weg te wijzen
En om goed te doen
Noemt men 'Leraren'
Dhr. Mikaomi Usui werd beschouwd als een leraar.
Talloze mensen kwamen tot hem en verzochten hem, hun de grote weg van Reiki bij te brengen en om hen te helen.
Het hoofddoel van Reiki is niet het helen van ziektes, maar voornamelijk de balancering van de geest, de versterking van de gezondheid van het lichaam en het verkrijgen van geluk.
Om anderen hiermee vertrouwd te maken, heeft Dhr. Mikaomi Usui de vijf oude principes van Keizer Meiji opnieuw onder de aandacht gebracht.
De 5 Reiki leefregels:
- Vandaag erger ik mij niet
- Vandaag maak ik mij geen zorgen
- Vandaag toon ik respect voor al wat leeft
- Vandaag ben ik dankbaar voor alles wat ik heb
- Vandaag verdien ik mijn brood op een eerlijke manier
De bedoeling hierbij is dat men deze elke ochtend en avond als affirmatie opzegt, ze naleeft en ze diep in het hart verinnerlijkt.
Wanneer deze principes in acht worden genomen, zal men, volgens Dhr. Mikaomi Usui, de vredige geest verwerven van de oude wijzen.
Hoe kwam Reiki naar het westen?
Dhr. Chujiro Hayashi was de laatste student die dhr. Mikaomi Usui had opgeleid.
Hij was een heel andere man dan zijn leraar en zag het belang van een duidelijke structuur.
Voor de behandeling van mensen en om mensen informatie over Reiki bij te brengen, stichtte hij twee klinieken.
Eén in Kyoto en een andere in Tokyo.
Deze trokken veel bezoekers.
Dhr. Hayashi ontdekte dat Reiki vanzelf naar de plaats van het lichamelijke symptoom stroomt en daarbij de oorzaak oplost.
Reiki vult het tekort aan levensenergie aan en laat het lichaam in het geheel herstellen.
Maar ook stelde dhr. Hayashi vast dat alleen met een positieve manier van denken en een goede manier van leven iemand blijvend kon genezen.
Hij benadrukte ook het belang van de inachtneming van de Reiki leefregels.
Op een dag in 1935 werd een jonge vrouw uit Hawaï, van Japanse afkomst, een ziekenhuis in Tokyo binnengebracht.
Deze vrouw, Hawayo Takata, was naar Japan gekomen om zich aan een tumor te laten opereren.
Zij was echter ook een hartpatiënte, waardoor een operatie onmogelijk uitgevoerd kon worden.
In de keuken van dit ziekenhuis werkte op dat moment een diëtiste, die ook verbonden was aan de Reiki kliniek van dhr. Hayashi.
Toen zij met mw. Takata in contact kwam, adviseerde zij haar een paar Reiki behandelingen te nemen in deze kliniek.
Ze werd daar iedere dag met Reiki behandeld.
Na enige tijd verdwenen de hartproblemen en ook genas ze van de tumor.
Mw. Takata was zeer onder de indruk van Reiki en besloot zelf de techniek te gaan leren.
Toen ze helemaal gezond was en vroeg om opgeleid te worden, werd haar dat geweigerd.
Dhr. Hayashi ging er vanuit dat alleen Japanners die in Japan woonden tot de cursus konden worden toegelaten.
Daarbij was Reiki een exclusieve mannenwereld geworden.
Er was daarom geen plaats voor vrouwen.
Mw. Takata kon zich hier niet bij neerleggen.
Ze was vastbesloten en gaf niet op.
Nogmaals ging ze naar dhr. Hayashi en vertelde hem haar gevoelens over Reiki.
Haar vastberadenheid leverde uiteindelijk het gewenste resultaat op.
Ze werd opgeleid in de technieken die bij de eerste en de tweede gradatie van Reiki horen.
Ze keerde naar Hawaï terug en opende daar een praktijk.
Tijdens een bezoek van dhr. Hayashi in Hawaï in 1938, werd ze Reiki Master.
Spoedig na haar inwijding keerde dhr. Hayashi terug naar Japan.
Enige tijd later had mw. Takata een intense droom.
De droom vertelde haar dat ze naar Japan moest gaan om dhr. Hayashi op te zoeken.
Toen ze daar aankwam, vertelde hij haar dat er een oorlog op komst was en wat haar taak zou zijn.
Ook zei hij waar zij naar toe moest gaan, als Japans-Amerikaanse, om niet in moeilijkheden te komen.
Ze moest veilig zijn om het Usui System Of Natural Healing te beschermen.
Mw. Takata gaf haar hele leven aan Reiki.
Vele jaren onderwees en genas zij mensen.
Maar ook voor haar kwam de tijd om haar kennis door te geven.
Pas in de jaren '70 begon zij anderen tot Reiki Master op te leiden.
Het was de hoop van mw. Takata dat haar kleindochter, Phyllis Lei Furumoto, die als jong meisje de eerste gradatie en op 17 jarige leeftijd haar tweede gradatie ontving, haar in de Reiki-lijn zou gaan opvolgen.
Maar Phyllis ging naar de universiteit en begon daarna een maatschappelijke carrière.
Hoewel mw. Takata haar regelmatig vroeg zich te willen verdiepen in de studie van Reiki, ontweek Phyllis het antwoord.
Mw. Takata gaf Phyllis op 30 jarige leeftijd de Masterinwijding, hoewel Phyllis zelf nog geen idee had of ze haar grootmoeder wel wilde opvolgen.
Uiteindelijk ging ze met haar grootmoeder mee op haar reizen om Reiki bekendheid te geven.
Tijdens één van die reizen werd mw. Takata ernstig ziek en moest Phyllis de rest van de tour afmaken.
Mede daardoor werd het haar duidelijk dat ze haar grootmoeder zou opvolgen in de Reiki-lijn.
Toen mw. Takata overleed, op 11 december 1980, had ze inmiddels 22 mensen tot Reiki Master ingewijd in de Verenigde Staten en in Canada.
Ruim een half jaar na haar dood werd Phyllis door de overige 21 Reiki Masters benoemd tot haar opvolgster als Reiki Grand Master.
Deze term bestaat niet bij de Reiki organisatie van Usui in Japan.
Vandaag de dag zijn er duizenden Reiki Masters, die over de hele wereld Reiki doorgeven.